In memoriam Monty Roberts

Met het overlijden van Monty Roberts op 91-jarige leeftijd verlies ik meer dan een naam uit de paardenwereld. Ik verlies een mentor. Niet iemand die ik elke dag sprak, maar iemand wiens wijsheid mijn manier van kijken heeft gevormd — naar paarden, naar mensen en naar de wereld zelf.

Monty Roberts

Een mentor in zachtheid

Monty leerde ons dat zachtheid geen zwakte is, maar een keuze. In het werken met paarden was zijn boodschap radicaal: luister naar het paard, vraag in plaats van te dwingen, bouw vertrouwen op door observatie en geduld in plaats van door kracht. Zijn methode — Join-Up — draaide niet om dominantie, maar om communicatie. Om het paard te ontmoeten waar het is.

Diezelfde zachtheid draag ik met mij in mijn werk met mensen. Want ook bij mensen werkt dwang niet. Geen enkel mens bloeit open onder hardheid. Wel onder aandacht, onder het gevoel gezien en gehoord te worden.

Tegen de stroom in

Wat Monty me het meest leerde, is moedig zijn met een visie die ingaat tegen de stroom. In een paardensport die decennialang draaide om dominantie en "het paard laten weten wie de baas is", bracht hij een ommekeer teweeg. Zijn manier van werken met paarden veranderde veel in de paardensport.

Het was — en is — een werk van lange adem. Nee, de mainstream denkt nog vaak anders. Maar zoals bij elke stroming geldt: iedere steen die je verlegt, verandert de loop. Eén steen lijkt klein, maar samen verleggen ze een bedding. Dat geloof heb ik van Monty meegekregen.

Van paarden naar mensen

Zo kijk ik ook naar mijn praktijk. De norm is nog steeds: neem een pilletje en het lost op. Niets is minder waar. Ik zie het dagelijks — het bestrijden van symptomen zorgt er niet voor dat mensen zich écht beter voelen. Het dempt, het schuift opzij, maar het raakt niet de oorzaak.

Lichaam en geest zijn met elkaar verbonden. Dat is geen zweverige gedachte, het is iets wat ik in mijn praktijk keer op keer zie. Negatieve emoties, vastgelopen overtuigingen, gedachten die vastzitten — ze hebben een enorme invloed op het lichaam. Waar negativiteit vastzit, spreekt het lichaam met een symptoom. Het is niet voor niets dat de klant vaak net daar ervaart waar de pijn zit.

Mijn visie: aanvullend, geen vervanging

Mijn boodschap is eenvoudig, maar ze gaat tegen de stroom in: luister naar jouw lichaam en geloof in de kracht van het eigen lichaam. Dat is aanvullend bij het medische. En ik zeg het graag duidelijk: de klassieke geneeskunde levert schitterend werk. Die verdient respect, geen kritiek.

Maar niet alles is op te lossen met een pilletje. Soms mag en moet je verder kijken dan de symptomen. Laten we samen zoeken naar de oorzaak — en waar nodig gericht inzetten op genezing. Niet in plaats van, maar naast. Niet óf, maar én.

De steen verder verleggen

Monty is er niet meer, maar zijn visie leeft voort. Niet enkel in de paardenwereld, maar in alles wat zachtheid verdient en durft. Ik draag zijn nalatenschap verder in mijn werk met mensen (en dieren): luisteren, zoeken naar de oorzaak, geloven in kracht die al aanwezig is — ook als de stroom tegenstaat.

Eén steen per keer. Dat is genoeg.

Met dankbaarheid voor alles wat Monty ons leerde en met de belofte het verder te dragen.

Marlies

Luna & Friends